Wzorzec importu i eksportu polietylenu charakteryzuje się strukturalnym odwróceniem w miarę wzrostu wskaźnika samowystarczalności powyżej 80%

Od stycznia do lipca 2026 r. w ChinachpolietylenStruktura importu i eksportu wykazała odwrócenie strukturalne. Według statystyk celnych skumulowany import w tym okresie wyniósł około 5,52 mln ton, podczas gdy skumulowany eksport wyniósł około 2,05 mln ton. Na stronę importową znaczący wpływ miały trwające konflikty geopolityczne na Bliskim Wschodzie, odnotowując zauważalny spadek rok do roku, podczas gdy strona eksportowa znacznie wzrosła, napędzana zarówno uwolnieniem krajowych mocy produkcyjnych, jak i lukami w dostawach za granicą.

W ujęciu miesięcznym import polietylenu do Chin w lipcu osiągnął około 520 000 ton, odnotowując wzrost z miesiąca na miesiąc, ale nadal spadając o ponad 50% rok do roku. Ożywienie w ujęciu miesięcznym wynikało głównie z krótkiego wznowienia żeglugi przez Cieśninę Ormuz, co umożliwiło przybycie wcześniej osieroconych ładunków z Bliskiego Wschodu w skoncentrowanych ilościach od połowy do końca lipca. Tymczasem miesięczna przyrostowa produkcja krajowego liniowego polietylenu o małej gęstości przekroczyła całkowity miesięczny import, a wypychający efekt krajowej substytucji importu nasila się z wpływu marginalnego do zmiennej dominującej.

Jeśli chodzi o eksport, chiński eksport polietylenu w lipcu osiągnął około 220 000 ton i zmniejszał się z miesiąca na miesiąc, ale nadal ponad dwukrotnie zwiększał się rok do roku. Kierunki eksportu są w dużym stopniu skoncentrowane we wschodzących gospodarkach produkcyjnych w Azji Południowo-Wschodniej i Azji Południowej, z Wietnamem, Indiami i Bangladeszem na czele listy. Po gwałtownym wzroście od marca do maja, miesięczny wolumen eksportu spadł ze szczytu do ponad 200 000 ton, ale nadal stanowi skok jakościowy w porównaniu z tym samym okresem ubiegłego roku.

Ogólnie rzecz biorąc, struktura importu i eksportu polietylenu w Chinach przeszła od skrajnych rozbieżności obserwowanych w pierwszej połowie roku do stosunkowo stabilnej nowej normy. Ponieważ krajowe moce produkcyjne w dalszym ciągu pojawiają się w Internecie, a kanały eksportu stają się coraz bardziej dojrzałe, oczekuje się, że strukturalne cechy niskiego importu i wysokiego eksportu utrzymają się. Wskaźnik samowystarczalności krajowego polietylenu wzrósł powyżej 80%, a zależność od importu w dalszym ciągu spada.